4

Praktisch | Vergiftiging bij huisdieren        

www.licg.nl  

verminderde eetlust. De gevolgen van beschadigde rode bloedcellen ontstaan meestal pas na enkele dagen en bestaan uit sloomheid, minder uithoudingsvermogen, bleke tot bleekgele slijmvliezen, rode tot roodbruine urine, een hoge hartfrequentie en een hoge ademhalingsfrequentie zowel in rust als bij inspanning. De uitademingslucht kan naar ui ruiken.  Voor Allium vergiftigingen bestaat geen specifieke behandeling: in sommige gevallen is een bloedtransfusie nodig. Raadpleeg altijd uw dierenarts. Macadamianoten Macadamianoten worden gegeten als snack en zitten soms in koekjes en snoep. Er bestaan ook in chocolade gedoopte macadamianoten, waardoor er ook een chocolade vergiftiging kan optreden. Bij honden worden na het eten van madacamianoten (zowel vers als gebrand) meestal binnen 12 uur symptomen gezien. De symptomen zijn zwakte van vooral de achterpoten, sloomheid, braken, een dronkemansgang en een hoge lichaamstemperatuur. De precieze oorzaak van het ontstaan van deze vergiftigingsverschijnselen is onbekend. In de meeste gevallen verdwijnen de verschijnselen vanzelf binnen 24 tot 48 uur en is er sprake van een volledig herstel. Bij (het vermoeden van) een vergiftiging is het verstandig direct uw dierenarts te bellen. Xylitol Xylitol wordt onder andere gebruikt als kunstmatige zoetstof in snoep, kauwgom, tandpasta en sommige producten voor diabetici. Bij honden heeft xylitol een andere werking dan bij de mens. Het zorgt ervoor dat er veel insuline in de bloedbaan wordt vrijgegeven, waardoor de hoeveelheid suiker in het bloed flink daalt. Al vanaf een half uur na inname kan dit symptomen veroorzaken als braken, zwakte en slapheid, toevallen, leverfalen en coma, waarna de hond kan overlijden. Als u de inname direct opmerkt, kunt u de hond alvast kleine hoeveelheden laten eten om zo te proberen symptomen te voorkomen. Bel altijd de dierenarts als u denkt dat uw hond xylitol binnen heeft gekregen.

Medicijnen en bestrijdingsmiddelen Voor mensen bedoelde medicijnen kunnen voor dieren erg gevaarlijk zijn. Het is daarom van groot belang om nooit zomaar uw eigen medicijnen of pijnstillers aan uw dier te geven! Zorg ervoor dat medicijnen veilig opgeborgen zijn zodat uw huisdier er niet bij kan. Pas op bv. met medicijnen in uw handtas. Paracetamol Paracetamol is voor de hond, maar vooral voor katten erg giftig. Voor katten geldt dat eigenlijk bij elke hoeveelheid vergiftigingsverschijnselen optreden. Bij katten zwellen de kop en poten op, de slijmvliezen worden donker en de kat raakt benauwd. Deze symptomen treedt al snel na inname op. Bij honden ziet men braken, diarree en sufheid en kan leverfalen optreden, meestal na een dag of twee. Bel onmiddellijk uw dierenarts als uw hond of kat paracetamol heeft binnen gekregen. Het is hierbij belangrijk te weten hoeveel het dier heeft opgegeten en wat het gewicht van het dier is. Alleen bij snelle behandeling is er kans op herstel. Er bestaat een tegengif dat gebruikt kan worden bij paracetamolvergiftiging, namelijk acetylcysteïne. Ibuprofen, aspirine en andere NSAID’s Niet-steroïde onstekingsremmende geneesmiddelen (NSAID’s) zijn pijnstillers met een ontstekingsremmende werking die vrij te koop zijn. Veel van deze NSAID’s zijn geschikt voor de mens, maar zijn gevaarlijk voor hond en kat. Voorbeelden zijn: ibuprofen, diclofenac, flurbiprofen,